Cremant d’Alsace Pinot Gris

Dałam się złapać w biedronkowe sidła. A mówiłam: żadnych biedronek, żadnych lidlów, żadnych dyskontów. Ale ‘efekt biedronki’ dopadł i mnie. Trochę za namową G, który mi to wino polecił, a trochę z przypadku i .. poświątecznych nudów. Biedronkowy Wolfberger Cremant d’Alsace Pinot Gris przeszedł próbę. Moje oczekiwania wobec Alzacji były niemałe, jak zwykle. Ale Biedronka mnie zaskoczyła. Bardzo pozytywnie. 

Nie wierzę, że to piszę.

Wolfberger Cremant d'Alsace Pinot Gris z Biedronki

 

Wino ma bladą, lekko cytrynową barwę. Oczywiście ma też bąbelki i lekko się pieni. Nos niezbyt intensywny, ale ciekawy. Jabłka i gruszki. Mineralność. Na podniebieniu bąbelki są przyjemne – zero agresji, zero natarczywości. W ustach rozlewa się mnóstwo delikatności i wytrawności z maślaną nutą. Ani za kwaśne, ani za wymagające, ani za nudne, ani za owocowe, ani za mineralne. Wszystko na poziomie. Rozkosznie.

Alzacja i Marlborough w kieliszkach i młodzieńczy komplemencik

Jakiś czas temu w zimowe weekendowe popołudnie odwiedziłam koleżankę (nazwijmy ją K.), z którą przy kieliszku (niejednym) przegadałyśmy parę fajnych godzin. Poddane obróbce zostały dwa wina – sauvignon blanc z Marlborough i  alzacki gewurztraminner. Wydawać by się mogło, że 2 butelki na 2 filigranowe kobietki to zdecydowanie za dużo, ale trzeba przyznać, że nie było nawet większych zawrotów głowy. Albo jesteśmy tak odporne, albo były to wina bezalkoholowe ;)

Zaczęłyśmy od sauvignona - Kora Sauvignon Blanc Marlborough 2011 okazało się być bardzo dobrym winem z typowym dla Nowej Zelandii smakiem agrestu, odrobiną mineralności i – oczywiście – ściętej trawy.



Kora Sauvignon Blanc 2011 Marlborough



Sos do wina, wino do sosu – czyli o doznaniach kulinarnych słów kilka

Dziś moje 'doznania' kulinarne z ostatniego spotkania pt. „sos do wina i wino do sosu”, które miało rozwiać wątpliwości na temat ‘parowania’ win i sosów – częściowo rozwiało, częściowo pozostawiło niesmak (dosłownie!), a częściowo pobudziło apetyt aż nadto ;) wnioski, smaki i wrażenia poniżej ;)

Trimbach Pinot Blanc 2009

Jedno z win, które miałam okazję degustować kilka miesięcy temu podczas degustacji "grupowych" - na szczęście spisuję swoje wrażenia na kartkach, więc mi nie umkną, a dodatkowo mogę się nimi podzielić ;) Dzisiaj Trimbach Pinot Blanc 2009.

Trimbach Pinot Blanc 2009

Raport z rocznika 2011 – Francja, Alzacja

Wiosna była sucha i ciepła, sezon wegetacyjny rozpoczął się wcześniej niż powinien. Lato z kolei przyniosło liczne opady deszczu i spadek temperatur. Winiarze musieli przeciwdziałać rozwojowi pleśni. W połowie września deszcz przestał padać i nadeszło długooczekiwane gorące późne lato, które trwało do połowy października. To właśnie te kilka upalnych słonecznych tygodni przyczyniło się do sukcesu tego rocznika. Dla większości producentów zbiór winogron rozpoczął się w pierwszym tygodniu września i przebiegał szybko i dość nerwowo ze względu na ryzyko zakażenia pleśnią. Plony były średniej wielkości, lecz większe niż w ostatnich latach.


Rocznik nie jest doskonały, ale oceniony został jako dobry. Wina będą bogate, owocowe, z dobrą równowagą i kwasowością.

(źródło: Wine Spectator)